آدمی هرچه مربوط به خودش باشد برایش شیرین و هم سبك و آسان و قابل تحمل است (مثل معروف: آب دهان هركس به دهان خودش شیرین است) اما هرچه مربوط به دیگران است بر دوشش سنگینی می كند. اخلاق و سلیقه و عادات و عقاید دیگران برای ما چون مربوط به خود ما نیست، تلخ و سنگین و غیرقابل تحمل است. لهذا در هر كسی لازم است سعه ی صدری پیدا شود و قدرت «تحمل» پدید آید. انسان نباید انتظار داشته باشد كه همه ی مردم هم سلیقه و همفكر او باشند. مردم طبعاً همان طوری كه از لحاظ شكل و قیافه و اندامْ مختلف آفریده شده اند و نمی توان دو نفر یافت كه از هر جهت كاملاً مثل هم باشند، از لحاظ روحیات و عقاید و سلیقه نیز مختلف آفریده شده اند.     در حدیث است: لو علم الناس كیف خلقوا لم یلم احد احداً. مبادی و رشته های سرشت مردم و همچنین مبادی تربیت مردم مختلف است. درست است كه روح و قلب بیش از جسم و تن قابل قالب گیری و تغییر است ولی این طور نیست كه روحیه مثل قطعه های گِل باشد كه به آسانی بتوان آنها را در قالبی مثل قالب خشت یا قالب فلزات ذوب شده ریخت و هرطور كه خواست از آن صورتی و شكلی پدید آورد، حتی دراختیار خود شخص هم نیست.    مگر ممكن است خود شخص با تصمیم و اراده، هر شكلی را كه میل دارد به روح خود بدهد؟ ! البته نه.    مردم در عین اینكه باید در یك صراط مستقیم و یك شاهراه حركت كنند، هر كدام راهی از وجود خودشان مخصوص به خودشان دارند و به قول آقای طباطبایی در تفسیر سوره ی حمد: صراط یكی است اما سبیل، مختلف و متفاوت است.    شرط هادی و راهبر، سعه ی صدر و قدرت تحمل است كه در عین اینكه همه ی مردم را می خواهد به یك شاهراه هدایت كند توجه داشته باشد كه «الطرق الی اللّه بعدد

     حسن خلق آن است که فرد به اخلاق و صفات پسندیده ی انسانی و اسلامی مزیّن شده باشد و با خوی خوش،اخلاق نیکو و اعمال و کردار خود را تطبیق دهد و بر نحوه ی برخورد و روابط خود را با دیگران تنظیم کند.   اهمیت این خصیصه به قدری است که خداوند تبارک و تعالی پیامبرش را چنین توصیف کرده:  (وَ إنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیم). (1)   ای پیامبر در حقیقت تو به خُلقی نیکو و عظیم آراسته ای.   از سوی دیگر آن حضرت نیز هدف از بعثت خود را تمام مکارم اخلاقی معرفی فرموده است که:   بُعِثْتُ لاُتَمِّمَ مَکارِمَ الأخْلاق. (24)   و ارزش بشر را به پنج چیز دانسته است: دین ، عقل ، حیا ، حسن خلق و ادب.این مطلب به روشنی در همه جا هویدا است که موفق ترین اعضای یک جامعه کسانی هستند که از اخلاق نیکو برخوردارند. اینان هستند که در قلوب جامعه جای دارند و می توانند مؤثرترین افراد در جامعه باشند. اخلاق نیکو در تسکین دردها- چه دردهای جسمی و چه دردهای روانی- تأثیرگذار است تا آن حد که می تواند معالجه ی بیماریها را تسریع کند. به همین لحاظ از شرایط لازم برای یک پرستار،داشتن خلق نیکوست. زیرا پرستار با خوش خلقی می تواند مؤثرتر از هر داروی ظاهری،آرامش را به روح بیمار تزریق کند.   مولای آزادگان جهان حضرت علی بن ابی طالب (علیه السلام) فرمود: من در شگفتم از کسانی که اشیاء و بردگان را با مال خویش می خرند ولی افرادآزاده واشخاص رانمی خرند.پرسیدندیاعلی چگونه می شود آزادگان را خرید؟ فرمود: با نیکی و خوشرفتاری. (3) و پیامبر خدا (صلّی الله علیه وآله وسلم) فرمود:   ألْقِ أخاکَ بِوَجهٍ مُنْبَسِط. (4)   با گشاده رویی و اخلاق نیکو برادر مؤمن